دندان قروچه چیست؟

دندان قروچه چیست؟

به احتمال زیاد خیلی از ما کلمه دندان قروچه را شنیدیم ولی به طور کامل نمی‌دانیم که دندان قروچه یعنی چه و درمان دندان قروچه چیست. دندان قروچه یا ساییدن دندان یا بروکسیسم  یک عارضه دندانی شایع است که با سفت کردن، ساییدن یا بهم زدن غیر ارادی دندان‌ها مشخص می‌شود. این وضعیت می‌تواند در طول روز یا شب رخ دهد و ناشی از عوامل مختلفی از جمله استرس، اضطراب، نامرتبی دندان‌ها یا اختلالات خواب باشد. در حالی که ساییدن گاه به گاه دندان ممکن است آسیب قابل توجهی به همراه نداشته باشد، دندان قروچه مزمن می‌تواند منجر به مشکلات جدی دندانپزشکی و ناراحتی شود. ساییدن دندان وضعیتی است که هم کودکان و هم بزرگسالان را تحت تاثیر قرار می‌دهد، اگرچه در دندان قروچه در کودکان شایع تر است.
از علائم دندان قروچه می‌توان به صدای ساییدن یا بهم فشار دادن دندان‌ها که ممکن است در هنگام خواب رخ دهد و فرد متوجه آن نشود، سردرد، درد فک، حساسیت دندان، ساییده شدن و از بین رفتن مینای دندان و گرفتگی عضلات صورت و گردن اشاره کرد. در موارد شدید، ساییدن دندان می‌تواند منجر به شکستگی یا لق شدن دندان‌ها، اختلال مفصل گیجگاهی-خروجی (TMJ) و آسیب به ترمیم‌های دندانپزشکی مانند پرکردگی یا روکش شود.
علل دقیق دندان قروچه به طور کامل شناخته نشده است اما اعتقاد بر این است که چندین عامل در بروز این وضعیت نقش دارند. استرس و اضطراب محرک‌های رایج دندان قروچه هستند زیرا افراد ممکن است در پاسخ ناخودآگاه به تنش های روحی دندان‌های خود را به هم فشار دهند یا ساییده کنند. علاوه بر این، نامرتبی دندان‌ها یا بایت غیر طبیعی می‌تواند منجر به ساییدگی ناهموار دندان‌ها شده و ساییدن دندان را به عنوان راهی برای کاهش ناراحتی بیشتر کند.
اختلالات خواب مانند آپنه خواب یا بی خوابی نیز با دندان قروچه مرتبط بوده اند زیرا اختلال در الگوهای خواب می‌تواند باعث افزایش تنش عضلانی و دندان قروچه در طول شب شود. برخی از عادات سبک زندگی مانند مصرف بیش از حد کافئین، مصرف الکل یا سیگار کشیدن ممکن است دندان قروچه را تشدید کرده و به تداوم آن کمک کند.
درمان دندان قروچه معمولاً بر روی مقابله با علل زمینه‌ای این عارضه و کاهش علائم برای جلوگیری از آسیب بیشتر به دندان‌ها و فک تمرکز دارد. در مواردی که استرس یا اضطراب عامل زمینه‌ای باشد، ممکن است تکنیک‌های مدیریت استرس مانند تمرینات آرامش، مدیتیشن یا مشاوره برای کاهش تنش و ایجاد آرامش توصیه شود.
در جواب سوال‌هایی مانند چگونه دندان قروچه را برطرف کنیم باید گفت که می‌توانید از مداخلات دندانپزشکی مانند محافظ دهان یا اسپلینت‌های سفارشی (قالب های دندانی) استفاده کرد. این ابزار می‌تواند به محافظت از دندان‌ها در برابر سایش بیش از حد کمک کرده و یک مانع بالشتکی بین دندان‌های بالا و پایین برای جلوگیری از ساییدن ایجاد کند. این وسایل برای استفاده در هنگام خواب طراحی شده اند تا تأثیر دندان قروچه بر سلامت دهان را به حداقل برسانند.
در برخی موارد، درمان ارتودنسی یا روش‌های دندانپزشکی برای اصلاح نامرتبی دندان‌ها یا ترمیم ساختارهای آسیب‌دیده دندانی ممکن است برای رفع مشکلات زمینه‌ای ناشی از دندان قروچه ضروری باشد. علاوه بر این، تغییرات سبک زندگی مانند کاهش مصرف کافئین، اجتناب از الکل قبل از خواب و رعایت بهداشت صحیح خواب می تواند به مدیریت دندان قروچه و بهبود کلی سلامت دهان کمک کند.

چگونه دندان قروچه را درمان کنیم؟

درمان دندان قروچه معمولاً بر روی موارد زیر تمرکز دارد:

• رفع علل زمینه‌ای: مقابله با عوامل زمینه‌ای که به دندان قروچه دامن می‌زنند.
• جلوگیری از آسیب بیشتر: پیشگیری از آسیب بیشتر به دندان‌ها و فک.
• بهبود سلامت دهان: ارتقاء سلامت کلی دهان.

در ادامه به روش‌هایی اشاره خواهیم کرد که به ما نشان می‌دهد برای دندان قروچه چه باید کرد:

• مدیریت استرس: استرس و اضطراب محرک‌های رایج دندان قروچه هستند. تکنیک‌های مدیریت استرس مانند تمرینات آرامش‌بخش، مدیتیشن یا مشاوره می‌توانند در کاهش تنش و ایجاد آرامش مؤثر باشند. با پرداختن به ریشه استرس یا اضطراب، افراد ممکن است کاهش قابل توجهی در دندان قروچه را تجربه کنند.
• مداخلات دندانپزشکی: محافظ دهان (Mouthguard) یا اسپلینت (Splint) سفارشی از وسایل رایج مورد استفاده در درمان دندان قروچه هستند. این ابزارها برای استفاده در هنگام خواب طراحی شده‌اند و با ایجاد یک مانع بالشتکی بین دندان‌های بالا و پایین، از ساییدگی بیش از حد دندان‌ها جلوگیری کرده و تأثیر دندان قروچه بر سلامت دهان را به حداقل می‌رسانند. محافظ دهان و اسپلینت نه تنها از دندان‌ها در برابر آسیب محافظت می‌کنند، بلکه به کاهش فشار عضلانی در فک نیز کمک می‌کنند.
• اصلاحات دندانپزشکی: در مواردی که نامرتبی دندان‌ها یا نامناسب بودن بایت به دندان قروچه دامن می‌زند ممکن است درمان ارتودنسی یا سایر روش‌های دندانپزشکی برای رفع این مشکلات زمینه‌ای ضروری باشد. با اصلاح نامرتبی دندان‌ها یا ترمیم ساختارهای آسیب‌دیده دندانی، احتمال بروز دندان قروچه کاهش یافته و خطر عوارض بیشتر دندان به حداقل می‌رسد.
• تغییر سبک زندگی: تغییرات سبک زندگی نیز می‌تواند نقش مهمی در مدیریت دندان قروچه داشته باشد. به افراد مبتلا به دندان قروچه اغلب توصیه می‌شود مصرف محرک‌هایی مانند کافئین را کاهش داده و از مصرف الکل قبل از خواب خودداری کنند زیرا این مواد می‌توانند دندان قروچه را تشدید کنند. علاوه بر این رعایت بهداشت خواب مناسب از جمله حفظ یک برنامه خواب منظم و ایجاد یک روال آرامش‌بخش قبل از خواب می‌تواند به ارتقای کیفیت خواب و کاهش احتمال دندان قروچه در طول شب کمک کند.
• بهداشت دهان: برای افراد مبتلا به دندان قروچه، حفظ بهداشت مناسب دهان برای جلوگیری از آسیب بیشتر به دندان‌ها ضروری است. معاینات دندانپزشکی برای نظارت بر تأثیر دندان قروچه بر سلامت دهان و رسیدگی به هرگونه مشکل دندانی ناشی از دندان قروچه اهمیت دارد. دندانپزشکان می‌توانند در مورد مراقبت صحیح از دهان دستورالعمل‌هایی را ارائه دهند و محصولات بهداشتی دهان و دندان خاصی را برای محافظت از دندان‌ها در برابر سایش و آسیب توصیه کنند.
• درمان‌های رفتاری: در برخی موارد، درمان‌های رفتاری یا تکنیک‌های آرامش‌بخش ممکن است برای افراد مبتلا به دندان قروچه مزمن مفید باشد. درمان شناختی-رفتاری (CBT) یا درمان با بیوفیدبک (Biofeedback) می‌تواند به افراد کمک کند تا از عادت دندان قروچه خود آگاه‌تر شده و استراتژی‌هایی را برای تغییر واکنش خود به استرس و تنش بیاموزند و در نهایت دفعات و شدت دندان قروچه را کاهش دهند.

دندان قروچه در خواب

دندان قروچه در خواب، که با نام علمی بروکسیزم (Bruxism) نیز شناخته می‌شود، وضعیتی شایع است که با ساییدن یا بهم فشردن دندان‌ها در هنگام خواب مشخص می‌شود. در حالی که علت دقیق ساییدن دندان به طور کامل شناخته نشده است، چندین عامل به عنوان عوامل احتمالی زمینه‌ساز این عادت شبانه شناسایی شده‌اند.

• استرس و اضطراب: یکی از مهمترین دلایل ساییدن دندان در خواب، استرس و اضطراب است. بسیاری از افراد ناخودآگاهانه دندان‌های خود را در پاسخ به فشارهای روحی یا روانی ساییده یا بهم فشار می‌دهند. تنش و فشاری که در موقعیت‌های استرس‌زا تجربه می‌شود، می‌تواند در قالب سفت کردن فک یا ساییدن دندان در خواب بروز کند. این رهایی ناخودآگاه از استرس می‌تواند در صورت عدم رسیدگی به یک رفتار عادتی تبدیل شود.
• نامرتبی دندان‌ها یا گاز زدن نامناسب: علت احتمالی دیگر ساییدن دندان، نامرتبی دندان‌ها یا گاز زدن نامناسب است. هنگامی که دندان‌های بالا و پایین به درستی روی هم قرار نگیرند، می‌تواند باعث ایجاد عدم تعادل در عضلات فک شود. این نامرتبی می‌تواند منجر به اعمال نیروی بیش از حد به دندان‌ها شده و در نتیجه باعث ساییدن یا سفت کردن آن‌ها در هنگام خواب شود. علاوه بر این، برخی شرایط دندانی مانند اختلال مفصل گیجگاهی-خروجی  (TMJ)  نیز می‌توانند در بروز ساییدن دندان نقش داشته باشند.
• اختلالات خواب:  اختلالات خواب، مانند آپنه خواب نیز با ساییدن دندان در خواب مرتبط هستند. آپنه خواب وضعیتی است که با قطع تنفس در هنگام خواب مشخص می‌شود و می‌تواند باعث شود افراد در پاسخ به انسداد مجرای تنفسی، دندان‌های خود را به هم فشار دهند یا ساییده کنند. ارتباط بین آپنه خواب و ساییدن دندان هنوز در حال بررسی است، اما اعتقاد بر این است که تلاش بدن برای باز کردن مجرای تنفسی می‌تواند منجر به ساییدن یا سفت کردن دندان‌ها شود.
• سبک زندگی: برخی از عوامل مرتبط با سبک زندگی نیز می‌توانند در ساییدن دندان در خواب سهیم باشند. مصرف مواد محرک مانند کافئین یا الکل با افزایش خطر ساییدن دندان ارتباط دارد. این مواد می‌توانند الگوهای خواب را مختل کرده و باعث تشدید تنش عضلانی شوند و منجر به ساییدن دندان در خواب شوند. علاوه بر این، رعایت نکردن بهداشت خواب مناسب، مانند برنامه خواب نامنظم یا عدم آرامش کافی قبل از خواب می‌تواند در بروز ساییدن دندان نقش داشته باشد.

لازم به ذکر است که ساییدن دندان در خواب در صورت عدم درمان می‌تواند تأثیرات مخربی بر سلامت دهان داشته باشد. ساییدن و سفت کردن مداوم دندان می‌تواند باعث سایش مینه‌ی دندان شود که منجر به حساسیت دندان، شکستگی یا حتی از دست دادن دندان می‌شود. همچنین می‌تواند باعث درد فک، سردرد و ناراحتی عضلات صورت شود.
برای مقابله با علل ساییدن دندان در خواب، اتخاذ رویکردی جامع ضروری است. تکنیک‌های مدیریت استرس از جمله تمرینات آرامش‌بخش، مدیتیشن یا مشاوره می‌توانند به کاهش تنش و ایجاد آرامش کمک کرده و به طور بالقوه علائم ساییدن دندان را کاهش دهند.  برای درمان مشکلات دندانی زمینه‌ای، مانند نامرتبی دندان‌ها یا گاز زدن نامناسب ممکن است درمان ارتودنسی یا روش‌های دندانپزشکی برای اصلاح این مشکلات نیاز باشد.

ساییدن دندان در بیداری

در حالی که ساییدن دندان معمولا با خواب مرتبط است، نوع دیگری از بروکسیسم وجود دارد که کمتر شناخته شده است و به عنوان دندان قروچه در بیداری شناخته می‌شود، جایی که افراد در هنگام بیداری دندان‌های خود را ساییده می‌کنند.
بروکسیسم بیداری وضعیتی است که هم کودکان و هم بزرگسالان را تحت تاثیر قرار می‌دهد، اگرچه در دندان قروچه در کودکان شایع تر است. علت دقیق این عارضه به طور کامل شناخته نشده است اما اعتقاد بر این است که با عوامل مختلفی مانند استرس، اضطراب، نامرتب بودن دندان‌ها یا نامناسب بودن بایت (طبق هم قرار نگرفتن دندان های بالا و پایین) مرتبط است. علاوه بر این، برخی از عادات سبک زندگی مانند مصرف بیش از حد کافئین، سیگار کشیدن و مصرف الکل می تواند در بروز دندان قروچه در بیداری نقش داشته باشد.
علائم بروکسیسم بیداری شبیه به علائمی است که در طول دندان قروچه در خواب تجربه می‌شود. افراد ممکن است متوجه شوند که در طول روز بدون اینکه متوجه شوند فک خود را فشار می‌دهند یا دندان‌های خود را ساییده می‌کنند. این امر می‌تواند منجر به درد فک، سردرد، درد عضلات صورت، درد گوش و حساسیت دندان شود. دندان قروچه در بیداری می‌تواند به مرور زمان به دندان‌ها آسیب قابل توجهی وارد کند و منجر به فرسودگی مینای دندان، لب پر شدن یا ترک خوردن دندان ها و حتی در موارد شدید منجر به از دست دادن دندان شود.
اثرات ساییدن دندان در بیداری فراتر از سلامت دندان است. ساییدن و فشار دادن مداوم فک می‌تواند فشار زیادی به عضلات و مفاصل فک وارد کند و منجر به اختلال مفصل فکی گیجگاهی (TMJ) شود. اختلال مفصل فکی گیجگاهی می‌تواند باعث درد و ناراحتی در مفصل فک، مشکل در باز یا بسته کردن دهان و حتی قفل شدن فک شود. علاوه بر این، دندان قروچه در بیداری می‌تواند به دلیل درد و ناراحتی مزمن، فعالیت‌های روزانه را مختل کرده و بر کیفیت زندگی فرد تأثیر بگذارد.
درمان ساییدن دندان در بیداری نیازمند رویکردی چند بعدی است. اول و مهمتر از همه، شناسایی و رسیدگی علل زمینه‌ای ضروری است. تکنیک‌های مدیریت استرس، مانند تمرینات آرامش، مدیتیشن و درمان، می‌تواند به کاهش اضطراب یا استرسی که ممکن است باعث ساییدن دندان شود کمک کند. اجتناب از مواد محرک مانند کافئین و الکل نیز می‌تواند مفید باشد.
ممکن است دندانپزشکان برای محافظت از دندان‌ها در برابر اثرات مخرب ساییدن، استفاده از محافظ دهان یا اسپلینت را توصیه کنند. این ابزارهای دهانی با ایجاد یک مانع بین دندان‌های بالا و پایین، ضربه ساییدن و فشار دادن را کاهش می‌دهند. برای آنکه بدانیم محافظ دندان قروچه را از کجا تهیه کنیم بهتر است با دندانپزشک خود مشورت کنیم. در موارد شدید، ممکن است درمان ارتودنسی برای اصلاح نامرتب بودن دندان‌ها یا بایت نامناسب که می‌تواند در بروز ساییدن دندان در بیداری نقش داشته باشد، ضروری باشد.
اصلاحات رفتاری نیز می‌تواند در مدیریت ساییدن دندان در بیداری نقش داشته باشد. افراد می توانند در طول روز به طور آگاهانه سعی کنند عضلات فک خود را شل کنند و از عاداتی مانند جویدن خودکار یا جویدن ناخن که می تواند باعث ساییدن بیشتر دندان ها شود، خودداری کنند. علاوه بر این، رعایت بهداشت خواب مناسب و اطمینان از داشتن خواب شبانه آرام می تواند به کاهش سطح کلی استرس و به حداقل رساندن بروز هر دوی بروکسیسم خواب و بیداری کمک کند.

دندان قروچه علائم چه بیماری است؟

در حالی که خود دندان قروچه یک بیماری محسوب نمی‌شود اما می‌تواند به عنوان علامتی از مشکلات یا شرایط پزشکی زمینه‌ای در نظر گرفته شود. برخی از بیماری‌ها و اختلالات با ساییدن دندان مرتبط هستند که اهمیت درک ارتباط بین ساییدن دندان و سلامت کلی را برجسته می‌کند.
در ادامه بیماری‌های مرتبط با ساییدن دندان را بررسی خواهیم کرد:

• اختلال مفصل گیجگاهی-خروجی  :یکی از اصلی‌ترین بیماری‌های مرتبط با ساییدن دندان، اختلال مفصل گیجگاهی-خروجی  (TMJ)است که مفصل فک و عضلات اطراف آن را تحت تاثیر قرار داده و باعث درد، خشکی و مشکل در حرکت فک می‌شود. افراد مبتلا به TMJ  ممکن است در نتیجه‌ی فشار عضلانی و عدم تعادل در فک ناشی از این اختلال، دچار ساییدن دندان شوند. سفت کردن و ساییدن مکرر دندان‌ها می‌تواند علائم TMJ را تشدید کرده و منجر به ناراحتی و آسیب بیشتر به مفصل فک شود.
•  اختلالات خواب:  اختلالات خواب مانند آپنه خواب نیز با ساییدن دندان مرتبط هستند. آپنه خواب وضعیتی است که با قطع شدن تنفس در هنگام خواب مشخص می‌شود و می‌تواند باعث ایجاد ساییدن دندان به عنوان پاسخی به انسداد مجرای تنفسی شود. تلاش بدن برای باز کردن مجرای تنفسی و بهبود تنفس می‌تواند منجر به سفت کردن یا ساییدن دندان‌ها، به ویژه در مراحل عمیق‌تر خواب شود. ارتباط بین آپنه خواب و ساییدن دندان بر اهمیت رسیدگی به هر دو عارضه برای بهبود کیفیت کلی خواب و سلامت دهان تاکید می‌کند.
• اختلالات روانی : اختلالات روانی مانند اضطراب و شرایط مرتبط با استرس، به طور معمول با ساییدن دندان همراه هستند. استرس و اضطراب عاطفی می‌تواند در علائم جسمی مانند فشار عضلانی از جمله سفت کردن فک و ساییدن دندان بروز پیدا کند. افرادی که سطوح بالایی از استرس یا اضطراب را تجربه می‌کنند، ممکن است به طور ناخودآگاه دندان‌های خود را به عنوان یک مکانیسم مقابله، به خصوص در هنگام خواب که از اعمال خود آگاهی کمتری دارند، ساییده کنند. مدیریت استرس از طریق تکنیک‌های آرامش‌بخش، مشاوره یا سایر مداخلات می‌تواند در چنین مواردی به کاهش علائم ساییدن دندان کمک کند.
• اختلالات عصبی:  برخی از اختلالات عصبی مانند بیماری پارکینسون یا بیماری هانتینگتون نیز با ساییدن دندان مرتبط هستند. این شرایط می‌توانند بر سیستم عصبی مرکزی و کنترل حرکتی تأثیر گذاشته و منجر به حرکات غیرارادی مانند ساییدن دندان شوند. افراد مبتلا به اختلالات عصبی ممکن است ساییدن دندان را به عنوان علامتی از وضعیت زمینه‌ای خود نشان دهند و نیاز به درمان و مدیریت تخصصی برای رسیدگی به هر دو مورد علائم عصبی و ساییدن دندان داشته باشند.
• داروها و سوء مصرف مواد:  علاوه بر این، برخی از داروها یا مشکلات سوء مصرف مواد می‌توانند به عنوان عارضه جانبی یا عارضه‌ی ناشی از مصرف در ساییدن دندان نقش داشته باشند. محرک‌هایی مانند کافئین یا برخی از داروهای ضد افسردگی به دلیل تأثیرشان بر سیستم عصبی مرکزی با افزایش خطر ساییدن دندان مرتبط هستند. سوء مصرف مواد، از جمله داروهای تفریحی یا الکل همچنین می‌تواند به عنوان پاسخی به تغییر شیمی مغز یا افزایش سطح برانگیختگی، باعث ساییدن دندان شود. شناسایی و رسیدگی به این عوامل مرتبط با دارو یا ناشی از مصرف مواد مخدر برای مدیریت مؤثر ساییدن دندان ضروری است.

ساییدن دندان چه عوارضی دارد؟

اگرچه برخی از افراد ممکن است هیچ عوارض جانبی منفی از ساییدن دندان تجربه نکنند، اما معایب و خطرات احتمالی متعددی با این عادت همراه است.
یکی از معایب اصلی ساییدن دندان، آسیب احتمالی است که می‌تواند به دندان‌ها و فک وارد کند. ساییدن و فشار دادن مداوم دندان‌ها می‌تواند مینای دندان را از بین ببرد و منجر به حساسیت دندان، افزایش خطر پوسیدگی و حتی شکستگی دندان شود. علاوه بر این فشار بیش از حد اعمال شده بر مفصل فک در هنگام ساییدن می‌تواند منجر به اختلالات مفصل فکی گیجگاهی (TMJ) شود که باعث درد، خشکی و مشکل در جویدن یا باز کردن دهان می‌گردد.
یکی دیگر از معایب دندان قروچه، تأثیر آن بر سلامت دهان و به طور کلی سلامت فرد است. بروکسیسم مزمن به دلیل فشاری که بر عضلات و مفاصل فک وارد می‌شود، می ‌تواند منجر به سردرد، درد گوش و درد صورت شود. در موارد شدید، ساییدن دندان همچنین می‌تواند در اختلالات خواب مانند بی خوابی یا الگوهای خواب آشفته نقش داشته باشد و بر کیفیت زندگی و سلامت کلی فرد تأثیر بگذارد.
علاوه بر این، دندان قروچه می تواند پیامدهای زیبایی بر ظاهر دندان‌ها داشته باشد. ساییدن مداوم به مرور زمان می‌تواند باعث شود دندان‌ها ساییده، ناهموار یا لب پر شوند و بر لبخند و اعتماد به نفس فرد تأثیر بگذارد. در برخی موارد، بروکسیسم شدید حتی ممکن است منجر به تغییراتی در ساختار صورت یا ردیف شدن دندان ها شود که نیاز به درمان گسترده دندانپزشکی برای بازگرداندن یک لبخند زیبا دارد.
علاوه بر این، ساییدن دندان همچنین می‌تواند پیامدهای مالی برای افراد داشته باشد. هزینه‌های مرتبط با درمان عوارض دندانی ناشی از ساییدن دندان، مانند روش‌های ترمیمی، محافظ شبانه یا درمان ارتودنسی، می‌تواند در طول زمان افزایش یابد. علاوه بر این، تأثیر ساییدن دندان بر سلامت و رفاه کلی ممکن است منجر به هزینه‌های اضافی مراقبت‌های بهداشتی مرتبط با مدیریت درد، اختلالات خواب یا سایر شرایط مرتبط شود.

ارتباط با ستاره شرق و تعیین نوبت

کلینیک دندانپزشکی ستاره شرق شش روز در هفته از شنبه تا پنجشنبه اقدام به خدمات رسانی به بیماران خود می‌کند. این مجموعه از روز شنبه تا  پنجشنبه از ساعت 10 صبح تا 20 اقدام به ارائه خدمات دندانپزشکی می‌نماید.

جهت برقراری ارتباط با کلینیک دندانپزشکی ستاره شرق و تعیین نوبت می‌توانید از طریق روش های زیر اقدام کنید:

از طریق شماره‌های تماس با مجموعه: 77555220-021

مراجعه حضوری به آدرس: خیابان مدنی شمالی، نبش خیابان حیدری (لشگر)، پلاک 1086/2 طبقه سوم

برای داشتن اطلاعات به روز از کلینیک دندانپزشکی ستاره شرق می‌توانید این مجموعه را در صفحه اینستاگرام ما نیز دنبال کنید.

آخرین به روزرسانی در 24 آذر 1404 توسط تیم نویسندگان ستاره شرق